Απολαύστε υπεύθυνα!


Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

ο Τσε, ο Φιντέλ και η Περεστρόικα

Τα σχήματα της Θέσης και της Αντίθεσης πιθανότατα μπορούν να φτάσουν στην σύνθεση αν συζητάμε για την επιλογή πατατοκεφτέδες ή πατάτες τηγανιτές. Υπάρχουν όμως και οι αντιθέσεις που είναι αμείλικτες. Μία τέτοια αντίθεση είναι αυτή μεταξύ του σοσιαλιστικού ενθουσιασμού και των ευφάνταστων πριμ ως δύναμη κίνησης της παραγωγής. Εκεί ξεκάθαρα μιλάμε για 2 διαδικασίες που σφυρηλατούν άλλους τύπους ανθρώπου.

Ο άνθρωπος που θα συλλέξει στο χωράφι φρούτα με σκοπό να  φτάσουν αυτά σε όλα τα νηπιαγωγεία της χώρας διαφέρει προφανώς απ’ αυτόν που κινητοποιείται από πριμ που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική παραγωγή. Πριμ που μαγειρεύτηκαν από κάποιον που ο πισινός του ιδρώνει μόνο στην καρέκλα όπου μαγειρεύει τα λογιστικά ώστε  να εξαπατήσει την ίδια του την χώρα.

Με λίγα λόγια ο Τσε δεν ήταν αδαής που δούλευε και ο ίδιος στις βιομηχανίες , που απεχθανόταν την εισαγωγή καπιταλιστικών νορμών στην παραγωγή. Κατανοούσε ότι ένα διαφορετικό σύστημα δεν πρέπει αρκεστεί στην αναδιανομή του πλούτου αλλά οφείλει πρωτίστως να διαπαιδαγωγήσει άλλους τύπους ανθρώπου.

Ευτυχώς οι Κουβανοί κατάλαβαν έγκαιρα τι σημαίνει Περεστρόικα και πέταξαν από πάνω τους τις παθογένειες των στελεχών που συμπεριφέρονται σαν λογιστές αποκομμένοι από την ιδέα της οικοδόμησης μιας άλλης κοινωνίας.

Γι’ αυτό σήμερα η Κούβα διεξάγει έρευνες για υδρογονάνθρακές στα χωρικά της ύδατα με σκοπό να ικανοποιήσει τις ανάγκες του λαού της ενώ η Ρωσία του καλού χριστιανού Πούτιν απελπισμένα ψάχνει να φτιάξει αγωγούς για να πουλήσουν οι ολιγάρχες το φυσικό της αέριο ,που κάποτε θέρμαινε και ηλεκτροδοτούσε  δωρεάν το λαό της Σοβιετικής Ένωσης, στις αγορές των ευρωπαίων καταναλωτών.

Γι’ αυτό   νότια της Κύπρου μας ετοιμάζουν γενικευμένη σύγκρουση ώστε να σκοτωθούμε για να είναι Έλληνας δισεκατομμυριούχος που θα αυξήσει τα δισεκατομμύρια του από το πετρέλαιο και όχι Τούρκος.

Γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο που αύριο στα μανταλάκια θα δεις εξώφυλλα εφημερίδων που μιλάνε για χρησμούς, προφητείες και κάθε λογής σαχλαμάρα ώστε παραδομένη στην αμάθεια και στην ποδαρίλα του Χίου , του Πρέκα,  των τηλεκατίνων της κλειδαρότρυπας και της συνομωσιολογίας να αναμένει το Έθνος το πλήρωμα.

Ας παραθέσουμε τώρα τα λόγια κάποιου που όπως δήλωσε η τύχη τον έσωσε από μία εξασφαλισμένη ζωή στον πλούτο. Κάποιον που έβλεπε τα όνειρα του να γίνονται πραγματικότητα στα εγκαίνια σχολείων και νοσοκομείων.

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Εποχή Σκοταδισμού

Η κυβέρνηση Σύριζα αποφάσισε να περικόψει την δαπάνη του Κράτους για Λογοθεραπείες και Εργοθεραπείες περικόπτοντας  μαζί  την ελπίδα παιδιών να μιλήσουν, να περπατήσουν να ενταχθούν στο Κοινωνικό σύνολο και να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση. Παράλληλα στερούν στις οικογένειες πολύτιμους συμμάχους που αποτελούν στήριγμα στον Μαραθώνιο της Ειδικής διαπαιδαγώγησης.

Όλο αυτό μαζί με τις ελλείψεις εκπαιδευτικών και βοηθητικού προσωπικού στα Ειδικά σχολεία διαμορφώνει μία κατάσταση απελπιστική για χιλιάδες οικογένειες που νιώθουν ότι είναι στο Γολγοθά ολομόναχες.

Κάπου στο σπίτι έχω καταχνιασμένο το πρόγραμμα του Σύριζα για την Ειδική Αγωγή και την σχετική Νομοθεσία του Ο.Η.Ε. . Προεκλογικά η αλήθεια είναι ότι έμοιαζαν αρκετά ως προς την φιλοσοφία και την στόχευση πλέον όμως ο Σύριζα έχει διαμορφώσει μία αθλιότητα που αποτελεί μία ευθεία και αδυσώπητη επίθεση στα πιο αδύναμα τμήματα  της κοινωνίας.

Πραγματικά διαμορφώνεται πλέον μια κατάσταση που σε κάθε αξιοπρεπή άνθρωπο πρέπει να προκαλεί οργή αντίστοιχη με αυτή που προκαλούν οι  χρυσαυγίτες που επιτίθενται στα προσφυγόπουλα και οι ΑΝΕΛ που αντιτίθενται στην ένταξη μαθημάτων για ζητήματα Φύλου στην εκπαίδευση.

Ο Σύριζα επιδιώκει την απόλυτη περιθωριοποίηση μαθητών με αναπηρία, η χρυσή αυγή τα πογκρόμ σε παιδιά 10 ετών και οι ΑΝΕΛ την διαιώνιση των ταλιμπάν που πιθηκίζουν στην όψη  μίας γυναίκας και γίνονται χυδαίοι αν δουν ζευγάρι αποτελούμενο από άτομα του ίδιου φύλου.

Εν τω μεταξύ στην Κούβα με το 1/3 σε Α.Ε.Π. υπάρχει αυτό





Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Υλισμός-Ιδεαλισμός

Στο πεπρωμένο σου να δίνεις σημασία επειδή είναι φυγείν αδύνατο. Η μοίρα επιφυλάσσει, τα άστρα προβλέπουν, οι  άγγελοι δείχνουν το δρόμο, μας βάζει ο διάολος, τα λεφτά πάνε στα λεφτά και λοιπές μπούρδες του συρμού.

Μια σειρά ρήσεων και εκφράσεων που θέτουν την ανθρώπινη δράση σε δεύτερη θέση αν όχι υποχείριο φυσικών φαινομένων και αμετάβλητων νόμων που όλως τυχαίως βολεύουν τους ίδιους.
Κάπως έτσι καλλιεργείται η μοιρολατρία και αρνούμαστε το προφανές , πως είναι δηλαδή η ανθρώπινη δράση που διαμορφώνει τις συνθήκες και την πραγματικότητα που ζούμε.

Ίσως το πιο βαθιά φιλοσοφημένο πράγμα που άκουσα τελευταία είναι πως αν δεις μαύρη γάτα να περνάει σημαίνει ότι κάπου πάει.

Φυσικά οι ενέργειες των ανθρώπων είναι και αυτές αντανακλάσεις αντιφάσεων που ενώ καθορίζονται  από τον κυρίαρχο λόγο επηρεάζονται άμεσα από τα απτά αποτελέσματα της ακολουθίας ανάλυση-στόχευση-δοκιμή-πρόοδος.

Είναι ακριβώς η στιγμή, αυτής της ακολουθίας,  που στην εργασία και στον επιστημονικό πειραματισμό κατακτούμε νέες βάσεις και εξελισσόμαστε, αλληλεπιδρώντας με τις υλικές συνθήκες του περιβάλλοντος μας .

Αυτό φυσικά δεν είναι διαδικασία που ακολουθούν οι πεφωτισμένοι αλλά όλοι εργαζόμενοι, άνεργοι , μαθητές κ.α. καταστρώνουν πλάνα τα θέτουν σε κίνηση και παρατηρούν πως η πνευματική και η χειρωνακτική τους εργασία είναι οι παραγωγοί όλων των αναγκών μας.

Φυσικά ανέκαθεν υπήρχαν οι παράγοντες, τα στελέχη, οι managers και τα καθοδηγητικά στελέχη που καπηλεύονταν την δουλειά αλλά αν κάτι έχει επιβιώσει σε όλα τα συστήματα και πολιτεύματα είναι ξεκάθαρα ο αυλοκόλακας.

Κάποτε ο Tesla και ο Einstein εξηγούσαν την ανάγκη της κοινωνικοποίησης της παραγωγής και σήμερα δυστυχώς κάποιοι σύγχρονοι τους μας ενημερώνουν πως απλά εμείς είμαστε αδαείς ενώ στην χώρα του Τραμπ η ιδιωτική πρωτοβουλία τα έλυσε όλα.

Κοσμογονίες πάντοτε συνέβαιναν απ’ άκρη σε άκρη του πλανήτη αλλά πάντα όταν η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου απαλλασσόταν  από τις δεισιδαιμονίες και το αναπόφευκτο της μιζέριας. Είναι λοιπόν ξεκάθαρο πως πάτος δεν υπάρχει το Forbes πότε δεν θα κουραστεί να αυξάνει τους δισεκατομμυριούχους του. Εμείς μπορούμε να τους ψηφίζουμε για πλανητάρχες, να μισούμε δεκάχρονα Αφγανάκια, να φοβόμαστε την περίοδο που οι λαοί γέννησαν τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες και επιστήμονες και έστειλαν το φασισμό εκεί που πρέπει.

 Με λίγα λόγια μπορούμε και χειρότερα και φυσικά να μην ξεχάσουμε στα γήπεδα,τα φανάρια και τα μπαρ να δείξουμε πόσο την έχουμε γιατί μέχρι να  σχολάσουμε πρέπει να είμαστε υπάκουοι ελεύθεροι πολίτες.



Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Μια δυναμική και πεισματάρα μειοψηφία στον Κυβερνοχώρο

   Σ' ένα από τα τελευταία άρθρα του ο Φιντέλ αναφέρθηκε στην τηλεμαχία Τραμπ-Κλίντον και επισήμανε το πόσο παραπολιτικά αυτό κινήθηκε χωρίς να θίξει οποιοδήποτε ουσιαστικό ζήτημα.
Αλλού είχε αναφερθεί στις ιστορικές ακροβασίες του Obama στην ομιλία του στην Αβάνα, στην ανάγκη να προσεγγίσουμε την πραγματικότητα και να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας να είμαστε μαρξιστές-λενινιστές. Τα άρθρα του ήταν μία όαση στον οχετό παραπολιτικών, κιτρινισμού και κανιβαλισμού που ευτελίζει το δημόσιο διάλογο.

Το κενό βέβαια δεν είναι ανεκπλήρωτο η Κούβα έχει μία νέα γενιά φλογερών επαναστατών που θα πολεμούν μέχρι να σβήσει ο ήλιος και να στεγνώσει η θάλασσα. Δοσμένοι ολοκληρωτικά στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού κρατάνε τις επιτροπές υπεράσπισης της Επανάστασης και τα Συνδικάτα μαζικά και ολοζώντανα. 46.000 λαϊκές συνελεύσεις λειτουργούν και παρεμβαίνουν σήμερα στα κοινά του νησιού.

Η Επανάσταση είναι ολοζώντανη στην Rafaela, τον Nini και τον Raidel. Στους Κουβανούς γιατρούς που θεραπεύουν αρρώστους στην Αφρική, στους Ολυμπιονίκες, στους αγρότες και τους επιστήμονες.
Σε όλους όσους δεν παραμυθιάζονται και ξέρουν πως η Αυτοκρατορία δεν τους βλέπει παρά μόνο ως μία ευκαιρία για επέκταση και επενδύσεις.

Όποιος πιστεύει ότι ο λαός που ξεπέρασε βασιζόμενος στις δυνατότητές του τις τρομακτικές ανατροπές της δεκαετίας του 90 όπου ο υπαρκτός σοσιαλισμός κατέρρευσε απλά θα νομοθετήσει την κατάλυση του σοσιαλισμού είναι γελασμένος.

Ο Fidel έκανε κάτι μοναδικό μπροστά στις ανατροπές στην Σοβιετική Ένωση είπε στον λαό του ότι οι δειλοί επιστρέφουν στην σκλαβιά και οι γενναίοι συνεχίζουν τον αγώνα. Φυσικά ο λαός επέλεξε το δεύτερο ακόμα και όταν αυτό σήμαινε ότι θα τρέφονται με μία χούφτα ρύζι και ένα αυγό.

Η Κούβα σε καμία περίπτωση δεν μοιρολατρεί,  δεν το έκανε ποτέ. Έχει επεξεργασμένες θέσεις με στόχευση ένα σοσιαλισμό όπου οι άνθρωποι θα ευημερούν. Παράλληλα προσπαθεί να γίνει ο καταλύτης των εξελίξεων που αφορούν στην ενοποίηση της Λατινικής Αμερικής ενώ ταυτόχρονα δεν κάνει εκπτώσεις στις σχέσεις της με τις Η.Π.Α.

Αποτίουμε λοιπόν ένα Αντίο σ' έναν άνθρωπο που αναδείχτηκε και εξυψώθηκε καθώς υλοποίησε τους ανεκπλήρωτους πόθους του λαού του και προσέφερε τα πάντα στην υπεράσπιση της Επανάστασης.

Εν συνεχεία εγγυόμαστε πως απ' όλα τα πόστα θα υπερασπιζόμαστε το παρελθόν , το παρόν και το μέλλον της Κουβανικής Επανάστασης. Στην προσπάθεια αυτή θα έχουμε απέναντί μας πολλούς με επιλεκτικές ευαισθησίες και χυδαίους κανιβάλους αλλά αφού ο Φιντέλ από την Αβάνα ως το Βήμα του Ο.Η.Ε. υπερασπίστηκε τα δικαιώματα της ανθρωπότητας το ίδιο θα κάνουμε και εμείς.

Red solidaria Griega

Το παραπάνω διαβάστηκε στις εκδηλώσεις προς τιμήν του FIDEL στον Κινηματογράφο Αλκυωνίς 





Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

FIDEL CASTRO RUZ

En la mayoría de los países de América Latina y África, para construir una escuela, una ONG detrás de la cual se encuentra un gran capitalista que, con actividades paralelas, se aprovecha de la riqueza del país y quiere mantener buenas relaciones con los gobiernos corruptos, debe hacer una donación que le proporcionará un alivio de impuestos, inmunidad y la simpatía de los subordinados que gracias al benefactor aseguraron un edificio escolar.

En los países del Tercer Mundo para que los niños sean vacunados, hay que comprar cuadernos de Unicef, ​​y para que beban agua hay que consumir algún producto de alguna multinacional “bondadosa”.

Sin embargo, en Cuba de Fidel no hacen falta benefactores. El Estado atiende a todos los niños, a las familias, a toda la población. Este maldito “destino de los pobres” ha sido abolido hace mucho tiempo.

En Cuba de Fidel América ha impuesto un embargo de sanciones económicas donde no hay excepciones ni a la importación de medicamentos. No acepta la importación de automóviles de Japón, incluso si tienen níquel cubano. En serio, ¿qué país podría hacer frente a esta barbarie?

Por lo tanto, Fidel no fue ni una personalidad ambigua ni dictador; fue él que hizo realidad los sueños de los humildes para que trabajen sus tierras y que no los discriminen por color. Estableció un régimen en el que la participación en las decisiones colectivas empieza por las asambleas en los barrios, las asambleas de trabajadores, mujeres y jóvenes y alcanza las instituciones superiores que legislan.

En realidad, si este país tuviera más bienes materiales, podría llegar más a su pueblo y no había grandes depósitos en bancos suizos.
Un hombre que aceleró a nivel mundial la eliminación de la discriminación por color, movilizó a su pueblo que ofrezca servicios médicos a todo el mundo. Ayudó a reducir drásticamente el analfabetismo en toda América Latina y reveló muchas veces la hipocresía de los grandes países contra los pobres. Fue sin duda uno de los que ayudaron a la humanidad a avanzar y dejar atrás la pobreza y las supersticiones.

Vale la pena que todos los que con intenciones puras desean acercarse a Fidel como humano lean Chomsky, que vean documentales de Michael Moore, que reflexionen sobre cómo logró un país antaño del Tercer Mundo progresar hasta tal punto que ni Unesco ni Unicef ​​ pueden negar.

VIVA FIDEL


Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

FIDEL CASTRO RUZ

Στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής για να χτιστεί ένα σχολείο θα πρέπει μία ΜΚΟ πίσω από την οποία βρίσκεται ένας μεγαλοκαπιταλιστής που σε παράλληλες δραστηριότητες εκμεταλλεύεται τον πλούτο της χώρας και θέλει να κρατάει καλές σχέσεις με τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις να κάνει για το θεαθήναι μια δωρεά που θα του εξασφαλίσει φοροαπαλλαγές, ασυλία και συμπάθεια στους υποτελείς που χάριν στον ευεργέτη εξασφάλισαν ένα σχολικό κτήριο.

Για να κάνουν τα παιδιά εμβόλιο στις χώρες του Τρίτου Κόσμου θα πρέπει ν’ αγοράσουμε τετράδια Unicef  και για να πιούν νερό να καταναλώσουμε κάποιο Προϊόν κάποιας ψυχοπονιάρας πολυεθνικής.
Στην Κούβα του Φιντέλ όμως δεν χρειάζονται ευεργέτες το Κράτος μεριμνά για όλα τα παιδιά , για τις οικογένειες για όλο τον πληθυσμό το καταραμένο όπου φτωχός και η μοίρα του έχει καταργηθεί προ πολλού.

Στην Κούβα του Φιντέλ η Αμερική έχει επιβάλλει ένα εμπάργκο οικονομικών κυρώσεων που δεν κάνει εξαιρέσεις ούτε στην εισαγωγή φαρμάκων. Δεν δέχεται εισαγωγές αυτοκινήτων ακόμα και από την Ιαπωνία αν αυτές έχουν Κουβανικό νικέλιο. Αλήθεια ποια χώρα θα μπορούσε να ανταπεξέλθει σε αυτήν την βαρβαρότητα?

Ο Φιντέλ λοιπόν δεν ήταν ούτε διφορούμενη προσωπικότητα, ούτε δικτάτορας ήταν ο άνθρωπος που έκανε πραγματικότητα τα όνειρα των ταπεινών να δουλεύουν την γη τους , να μην τους διαχωρίζουν με βάση το χρώμα. Έστησε ένα Πολίτευμα όπου η συμμετοχή στις συλλογικές αποφάσεις ξεκινάει από τις οργανώσεις στις γειτονιές , στις συνελεύσεις των εργατών,  των γυναικών και της νεολαίας και φτάνει στα ανώτερα όργανα όπου νομοθετούν.

Πραγματικά αν αυτή η χώρα είχε περισσότερα υλικά αγαθά θα έφταναν περισσότερα και στον λαό της δεν έχει μεγαλοκαταθέτες στην Ελβετία.
Ένας άνθρωπος που επιτάχυνε σε παγκόσμια κλίμακα την εξάλειψη των διακρίσεων με βάση το χρώμα, κινητοποίησε τον λαό του να προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες σε όλα τα μήκη της γης. Βοήθησε στην δραστική μείωση του αναλφαβητισμού σε όλη την Λατινική Αμερική  και ξεμπρόστιασε πάμπολλες φορές την υποκρισία των μεγάλων κρατών ενάντια στα φτωχά Κράτη σίγουρα είναι από αυτούς που βοηθάνε την ανθρωπότητα να  προοδεύει και να αφήνει πίσω της την ένδεια και τις δεισιδαιμονίες.

Αξίζει να όλοι όσοι με αγνές προθέσεις θέλουν να προσεγγίσουν τον άνθρωπο Φιντέλ να διαβάσουν τον Chomsky, να δουν ντοκιμαντέρ του Michael Moore να συλλογιστούν πως κατάφερε μια κάποτε  τριτοκοσμική χώρα να προοδεύσει σε βαθμό που ούτε η Unesco και η Unicef δεν μπορούν να το αρνηθούν.

Όσοι πάλι απλά βρουν άλλη μια ευκαιρία να στάξουν το μίσος τους καλά θα κάνουν να το στάξουν πολύ και εμφανώς γιατί τους βάλανε τα Μ.Μ.Ε. στην διαδικασία να κατηγορούν τον Trump για μίσος και ρατσισμό  και ξέχασαν πως είναι να έρπεσαι.

VIVA FIDEL