Απολαύστε υπεύθυνα!

Από τα βαρύγδουπα status στο facebook αποφάσισα να περάσω στην δημιουργία blog ώστε να συνεχίσω να εκφράζω την ταπεινή μου άποψη για την πραγματικότητα ιδιαίτερα όσον αφορά την Εκπαίδευση οπού εργάζομαι, την Κούβα που με έχει καθορίσει και τις κοινωνικές αντιστάσεις που αποτελούν μονόδρομο ενάντια στον αναχωρητισμό και τον κανιβαλισμό των καιρών!

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Μια δυναμική και πεισματάρα μειοψηφία στον Κυβερνοχώρο

   Σ' ένα από τα τελευταία άρθρα του ο Φιντέλ αναφέρθηκε στην τηλεμαχία Τραμπ-Κλίντον και επισήμανε το πόσο παραπολιτικά αυτό κινήθηκε χωρίς να θίξει οποιοδήποτε ουσιαστικό ζήτημα.
Αλλού είχε αναφερθεί στις ιστορικές ακροβασίες του Obama στην ομιλία του στην Αβάνα, στην ανάγκη να προσεγγίσουμε την πραγματικότητα και να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας να είμαστε μαρξιστές-λενινιστές. Τα άρθρα του ήταν μία όαση στον οχετό παραπολιτικών, κιτρινισμού και κανιβαλισμού που ευτελίζει το δημόσιο διάλογο.

Το κενό βέβαια δεν είναι ανεκπλήρωτο η Κούβα έχει μία νέα γενιά φλογερών επαναστατών που θα πολεμούν μέχρι να σβήσει ο ήλιος και να στεγνώσει η θάλασσα. Δοσμένοι ολοκληρωτικά στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού κρατάνε τις επιτροπές υπεράσπισης της Επανάστασης και τα Συνδικάτα μαζικά και ολοζώντανα. 46.000 λαϊκές συνελεύσεις λειτουργούν και παρεμβαίνουν σήμερα στα κοινά του νησιού.

Η Επανάσταση είναι ολοζώντανη στην Rafaela, τον Nini και τον Raidel. Στους Κουβανούς γιατρούς που θεραπεύουν αρρώστους στην Αφρική, στους Ολυμπιονίκες, στους αγρότες και τους επιστήμονες.
Σε όλους όσους δεν παραμυθιάζονται και ξέρουν πως η Αυτοκρατορία δεν τους βλέπει παρά μόνο ως μία ευκαιρία για επέκταση και επενδύσεις.

Όποιος πιστεύει ότι ο λαός που ξεπέρασε βασιζόμενος στις δυνατότητές του τις τρομακτικές ανατροπές της δεκαετίας του 90 όπου ο υπαρκτός σοσιαλισμός κατέρρευσε απλά θα νομοθετήσει την κατάλυση του σοσιαλισμού είναι γελασμένος.

Ο Fidel έκανε κάτι μοναδικό μπροστά στις ανατροπές στην Σοβιετική Ένωση είπε στον λαό του ότι οι δειλοί επιστρέφουν στην σκλαβιά και οι γενναίοι συνεχίζουν τον αγώνα. Φυσικά ο λαός επέλεξε το δεύτερο ακόμα και όταν αυτό σήμαινε ότι θα τρέφονται με μία χούφτα ρύζι και ένα αυγό.

Η Κούβα σε καμία περίπτωση δεν μοιρολατρεί,  δεν το έκανε ποτέ. Έχει επεξεργασμένες θέσεις με στόχευση ένα σοσιαλισμό όπου οι άνθρωποι θα ευημερούν. Παράλληλα προσπαθεί να γίνει ο καταλύτης των εξελίξεων που αφορούν στην ενοποίηση της Λατινικής Αμερικής ενώ ταυτόχρονα δεν κάνει εκπτώσεις στις σχέσεις της με τις Η.Π.Α.

Αποτίουμε λοιπόν ένα Αντίο σ' έναν άνθρωπο που αναδείχτηκε και εξυψώθηκε καθώς υλοποίησε τους ανεκπλήρωτους πόθους του λαού του και προσέφερε τα πάντα στην υπεράσπιση της Επανάστασης.

Εν συνεχεία εγγυόμαστε πως απ' όλα τα πόστα θα υπερασπιζόμαστε το παρελθόν , το παρόν και το μέλλον της Κουβανικής Επανάστασης. Στην προσπάθεια αυτή θα έχουμε απέναντί μας πολλούς με επιλεκτικές ευαισθησίες και χυδαίους κανιβάλους αλλά αφού ο Φιντέλ από την Αβάνα ως το Βήμα του Ο.Η.Ε. υπερασπίστηκε τα δικαιώματα της ανθρωπότητας το ίδιο θα κάνουμε και εμείς.

Red solidaria Griega

Το παραπάνω διαβάστηκε στις εκδηλώσεις προς τιμήν του FIDEL στον Κινηματογράφο Αλκυωνίς 





Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

FIDEL CASTRO RUZ

En la mayoría de los países de América Latina y África, para construir una escuela, una ONG detrás de la cual se encuentra un gran capitalista que, con actividades paralelas, se aprovecha de la riqueza del país y quiere mantener buenas relaciones con los gobiernos corruptos, debe hacer una donación que le proporcionará un alivio de impuestos, inmunidad y la simpatía de los subordinados que gracias al benefactor aseguraron un edificio escolar.

En los países del Tercer Mundo para que los niños sean vacunados, hay que comprar cuadernos de Unicef, ​​y para que beban agua hay que consumir algún producto de alguna multinacional “bondadosa”.

Sin embargo, en Cuba de Fidel no hacen falta benefactores. El Estado atiende a todos los niños, a las familias, a toda la población. Este maldito “destino de los pobres” ha sido abolido hace mucho tiempo.

En Cuba de Fidel América ha impuesto un embargo de sanciones económicas donde no hay excepciones ni a la importación de medicamentos. No acepta la importación de automóviles de Japón, incluso si tienen níquel cubano. En serio, ¿qué país podría hacer frente a esta barbarie?

Por lo tanto, Fidel no fue ni una personalidad ambigua ni dictador; fue él que hizo realidad los sueños de los humildes para que trabajen sus tierras y que no los discriminen por color. Estableció un régimen en el que la participación en las decisiones colectivas empieza por las asambleas en los barrios, las asambleas de trabajadores, mujeres y jóvenes y alcanza las instituciones superiores que legislan.

En realidad, si este país tuviera más bienes materiales, podría llegar más a su pueblo y no había grandes depósitos en bancos suizos.
Un hombre que aceleró a nivel mundial la eliminación de la discriminación por color, movilizó a su pueblo que ofrezca servicios médicos a todo el mundo. Ayudó a reducir drásticamente el analfabetismo en toda América Latina y reveló muchas veces la hipocresía de los grandes países contra los pobres. Fue sin duda uno de los que ayudaron a la humanidad a avanzar y dejar atrás la pobreza y las supersticiones.

Vale la pena que todos los que con intenciones puras desean acercarse a Fidel como humano lean Chomsky, que vean documentales de Michael Moore, que reflexionen sobre cómo logró un país antaño del Tercer Mundo progresar hasta tal punto que ni Unesco ni Unicef ​​ pueden negar.

VIVA FIDEL


Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

FIDEL CASTRO RUZ

Στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής για να χτιστεί ένα σχολείο θα πρέπει μία ΜΚΟ πίσω από την οποία βρίσκεται ένας μεγαλοκαπιταλιστής που σε παράλληλες δραστηριότητες εκμεταλλεύεται τον πλούτο της χώρας και θέλει να κρατάει καλές σχέσεις με τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις να κάνει για το θεαθήναι μια δωρεά που θα του εξασφαλίσει φοροαπαλλαγές, ασυλία και συμπάθεια στους υποτελείς που χάριν στον ευεργέτη εξασφάλισαν ένα σχολικό κτήριο.

Για να κάνουν τα παιδιά εμβόλιο στις χώρες του Τρίτου Κόσμου θα πρέπει ν’ αγοράσουμε τετράδια Unicef  και για να πιούν νερό να καταναλώσουμε κάποιο Προϊόν κάποιας ψυχοπονιάρας πολυεθνικής.
Στην Κούβα του Φιντέλ όμως δεν χρειάζονται ευεργέτες το Κράτος μεριμνά για όλα τα παιδιά , για τις οικογένειες για όλο τον πληθυσμό το καταραμένο όπου φτωχός και η μοίρα του έχει καταργηθεί προ πολλού.

Στην Κούβα του Φιντέλ η Αμερική έχει επιβάλλει ένα εμπάργκο οικονομικών κυρώσεων που δεν κάνει εξαιρέσεις ούτε στην εισαγωγή φαρμάκων. Δεν δέχεται εισαγωγές αυτοκινήτων ακόμα και από την Ιαπωνία αν αυτές έχουν Κουβανικό νικέλιο. Αλήθεια ποια χώρα θα μπορούσε να ανταπεξέλθει σε αυτήν την βαρβαρότητα?

Ο Φιντέλ λοιπόν δεν ήταν ούτε διφορούμενη προσωπικότητα, ούτε δικτάτορας ήταν ο άνθρωπος που έκανε πραγματικότητα τα όνειρα των ταπεινών να δουλεύουν την γη τους , να μην τους διαχωρίζουν με βάση το χρώμα. Έστησε ένα Πολίτευμα όπου η συμμετοχή στις συλλογικές αποφάσεις ξεκινάει από τις οργανώσεις στις γειτονιές , στις συνελεύσεις των εργατών,  των γυναικών και της νεολαίας και φτάνει στα ανώτερα όργανα όπου νομοθετούν.

Πραγματικά αν αυτή η χώρα είχε περισσότερα υλικά αγαθά θα έφταναν περισσότερα και στον λαό της δεν έχει μεγαλοκαταθέτες στην Ελβετία.
Ένας άνθρωπος που επιτάχυνε σε παγκόσμια κλίμακα την εξάλειψη των διακρίσεων με βάση το χρώμα, κινητοποίησε τον λαό του να προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες σε όλα τα μήκη της γης. Βοήθησε στην δραστική μείωση του αναλφαβητισμού σε όλη την Λατινική Αμερική  και ξεμπρόστιασε πάμπολλες φορές την υποκρισία των μεγάλων κρατών ενάντια στα φτωχά Κράτη σίγουρα είναι από αυτούς που βοηθάνε την ανθρωπότητα να  προοδεύει και να αφήνει πίσω της την ένδεια και τις δεισιδαιμονίες.

Αξίζει να όλοι όσοι με αγνές προθέσεις θέλουν να προσεγγίσουν τον άνθρωπο Φιντέλ να διαβάσουν τον Chomsky, να δουν ντοκιμαντέρ του Michael Moore να συλλογιστούν πως κατάφερε μια κάποτε  τριτοκοσμική χώρα να προοδεύσει σε βαθμό που ούτε η Unesco και η Unicef δεν μπορούν να το αρνηθούν.

Όσοι πάλι απλά βρουν άλλη μια ευκαιρία να στάξουν το μίσος τους καλά θα κάνουν να το στάξουν πολύ και εμφανώς γιατί τους βάλανε τα Μ.Μ.Ε. στην διαδικασία να κατηγορούν τον Trump για μίσος και ρατσισμό  και ξέχασαν πως είναι να έρπεσαι.

VIVA FIDEL


Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Η Ελαφρότητα του απαίδευτου

Ο βουλευτής του Σύριζα Κυρίτσης  αυτή η κλασική φιγούρα αριστερού βολεμένου μεσήλικα δήλωσε πως το δυστύχημα από το οποίο έχασε την ζωή του ένα μικρό παιδί-πρόσφυγας στην Μόρια μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε.

Είπε αλήθεια το ίδιο συνέβη και στην Λάρισα οπού ένα άλλο παιδί νοσηλεύεται με εγκαύματα γιατί στο σπίτι του η Δημόσια Δ.Ε.Η. είχε κόψει το ρεύμα, ζούσε με το φως των κεριών και στο σπίτι του ξέσπασε πυρκαγιά.

Εκτός από τα στοιχειώδη ανθρωπινά δικαιώματα η κυβέρνηση Σύριζα δεν σέβεται το δικαίωμα μας ενάντια στην προπαγάνδα των Ναζί, φροντίζει να ακούμε ολόκληρες τις ομιλίες του Μιχαλολιάκου. Τραγικός είναι επίσης και ο τρόπος που ενημερωνόμαστε και για την Συρία όπου  το καθεστώς λέει σκότωσε Τούρκους στρατιώτες. Αλήθεια τι δουλειά είχαν οι Τούρκοι στρατιώτες στο Συριακό έδαφος? Επίσης υπέροχα μετέδωσε και την απειλή που νιώθει ,η γεμάτη φράχτες και βάσεις του ΝΑΤΟ , Ευρωπαϊκή Ένωση από τον (αμυντικό) εξοπλισμό της Ρωσίας.


Τα καλά νέα πάλι έρχονται πάλι από την Κούβα όπου έκθεση της UNICEF μας ενημερώνει ότι το εκεί ‘ανελεύθερο’ καθεστώς προσφέρει στα παιδιά του εκπαίδευση επιπέδου Φιλανδίας και Ελβετίας. Δεν τα καίει, δεν τα πνίγει, δεν τα αφήνει έρμαια των αποβρασμάτων. http://prensa-rebelde.blogspot.gr/2016/11/unicef.html

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Καλώς ήρθες Παλαιέ και νέε Πλανητάρχη.

Ο Ομπάμα χάριν στα Social Media και τα Μ.Μ.Ε. παρουσιάστηκε με ιδιαίτερη επιτυχία όλα αυτά τα χρόνια ως ένας cool  τύπος με απαράμιλλο attitude που θα μπορούσαμε να δούμε στον δρόμο και να τον χαιρετήσουμε με χαιρετούρα στάση και ύφος U.S. που είσαι δικέ μου.

Παρ’ όλα  αυτά επειδή ο Ομπάμα ήταν ο Πλανητάρχης μας ας μην ξεχνάμε πως η επιθετική και επεμβατική πολιτική της κυβέρνησής του βύθισε στο Χάος την Λιβύη, την Συρία , την Αίγυπτο και την Ουκρανία ενώ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν καθόλου δεν βελτίωσε την κατάσταση με εξαίρεση την παραγωγή οπίου!

Επίσης στην Χώρα του cool προέδρου οι φυλακές είναι ασφυκτικά γεμάτες, οι μαύροι δολοφονούνται από την αστυνομία κατά συρροή και οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. Φυσικά αυτή η απέχθεια μεταφράστηκε και στην εκλογή ενός αδιανόητα ρατσιστή τσαρλατάνου ως προέδρου των Η.Π.Α..

Το πιο ενδιαφέρον εδώ βέβαια είναι οι αντιδράσεις εφημερίδων , free press και site που δεν βλέπουν ότι το ιερατείο της Ε.Ε.  χτίζει παντού φράχτες και  προκαλεί υγρούς τάφους. Αγνοούν ότι στα σύνορα με το Μεξικό οι κάλυκες είναι και πριν έρθει ο Εωσφόρος Trump σύνηθες καλωσόρισμα για τους μετανάστες. Αυτοί που λίγο ως πολύ παρουσιάζουν κάθε εργαζόμενο που διεκδικεί ως ένα ποταπό μίασμα και μας επιβάλλουν τους χυδαίους ελιτιστές θαμώνες του Κολωνακίου ως διανοητές κατηγορούν τον Trump ως ρατσιστή .

Ακόμα περισσότερο βέβαια το αγνό μίσος μας το  αξίζουν οι πληρωμένοι δημοσιολόγοι του Σύριζα που δεν καταλαβαίνουν γιατί ο Obama δεν είναι καλοδεχούμενος και κατηγορούν κάθε αντίδραση ως démodé, άκαιρη και αχρείαστη. Τόσο ξετσίπωτοι είναι οι μετακλητοί, παρατρεχάμενοι και λοιποί απολογητές του πιο ισοπεδωτικού μνημονίου.

Σε κάθε περίπτωση ο τρόπος να πάρουν δρόμο δεν έχει  εφευρεθεί και λογικά δεν θα πάρουν από το λαό αλλά ως αχρείαστοι αυλοκόλακες θα παραδώσουν την σκυτάλη στον Μητσοτάκη (τόσους συγγενείς πολιτικούς ούτε ο Κιμ). Παρ’ όλα αυτά όμως αυτή η ντροπή που λέγεται Σύριζα πρέπει να λάβει ένα πολιτικό τέλος γιατί η αλητεία της έχει γονατίσει την κοινωνία.

Συνολικότερα λοιπόν το Δόγμα που προωθείται και λέει Συνδικα(ληστές), ψεκασμένοι , μαζί με τους φασιστές και τους ολοκληρωτικούς αφήστε εμάς τους τεχνοκράτες φιλελεύθερους φίλους των ΕΣΠΑ να σας σώσουμε έχει αποτύχει δραματικά.

 Σε όλο τον Δυτικό Πολιτισμό αναβιώνει μια νοσταλγία είτε αριστερό πατριωτική είτε δεξιό εθνική που αγνοεί πλήρως τις αλλαγές  που σε κάθε περίπτωση απαιτούν συνεργασίες και σχέσεις πολλών Κρατών χωρίς ρομαντικές ψευδαισθήσεις εθνών-κρατών και στρατιωτικοποιημένων σοσιαλισμών. Πραγματικά ο Trump που ήρθε, ο Πούτιν που καθιερώνεται , ο αχαλίνωτος Ergogan ,η βιαστική Λεπέν και τα φονταμενταλιστικά τέρατα του Isis προδιαγράφουν ένα ζοφερό μέλλον.

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

O O.H.E. και ο Homo Sapiens

Στην ψηφοφορία του Ο.Η.Ε. πριν 3 μέρες 191 χώρες ψήφισαν υπέρ του τερματισμού του Εμπάργκο που έχει επιβληθεί στην Κούβα. Ακόμα και οι δύο χώρες που ψήφιζαν υπέρ της συνέχισης του Εμπάργκο φέτος για πρώτη φορά απουσίασαν της ψηφοφορίας.

Φυσικά οι δύο αυτές χώρες που πλέον συνειδητοποιούν ότι με τον σιδερένιο νόμο του γενοκτόνου αποκλεισμού δεν μπορούν να λυγίσουν το Νησί της Επανάστασης δεν είναι τυχαίες, είναι οι Η.Π.Α. και το Ισραήλ.

Πρόσφατα ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο του Harrari με τίτλο Sapiens. Σε αυτό ο Καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ με κυνισμό και ευστροφία αναλύει εξελικτικές θεωρίες και παρουσιάζει πρωτοπόρες έρευνες στην Βιολογία, την Παλαιοντολογία, την Κοινωνιολογία και την Ψυχολογία με τα παραπάνω υφαίνει ένα πολύπλοκο ιστό στον οποίο αντικατοπτρίζεται η ανάγκη μίας ενοποιημένης παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Αναφέρεται και θίγει το πώς οι θρησκείες αποτέλεσαν την φαντασιακή τάξη που ομογενοποίησε μεγάλους πολιτισμούς και τους κινητοποίησε με φανταστικά δόγματα σε τεράστιες εκστρατείες. Επίσης στο πλαίσιο των ατόμων αναφέρει την μετατροπή της πολυτέλειας σε ανάγκη που ως τέτοια θέτει τον άνθρωπο  στην διαδικασία απόκτησης της και έτσι καθορίζει τις αποφάσεις  τις κατ’ επίφαση ‘ελεύθερης’  βούλησης μας.

Σε αυτήν την κατεύθυνση γράφει για τον ρομαντικό και θεραπευτικό καταναλωτισμό (shopping therapy) όπου οι ιδέες  αλλαγών νοηματοδοτούνται ως αγορά νέων κουρτινόξυλών. Ακόμα πιο εύστοχα σχολιάζει την τουριστική βιομηχανία και τον τρόπο που σου πουλάει εμπειρίες που θα σου ανοίξουν τα μάτια και θα σε κάνουν άλλο άνθρωπο.

Τα παραπάνω καθίστανται πραγματικότητες , όπως αναφέρει, της ζωής μας χάριν στην διυποκειμενικότητα αφού αποκτούν υπόσταση στην συλλογική μας υποκειμενική συνείδηση (με απλά λόγια ένα ψέμα που το πιστεύουμε όλοι δεν είναι πια ψέμα). Παραδείγματα των παραπάνω αποτελούν οι νόμοι, το χρήμα, οι θεοί και τα έθνη.

Σε κάθε περίπτωση ένα βιβλίο που έχει επιλεχθεί και εγκωμιαστεί από τον ιδρυτή του Facebook  σίγουρα δεν αποτελεί πόνημα τσίχλα για τα μάτια αλλά την επιτομή μιας καθημερινότητας που σχεδιάζεται, παρουσιάζεται και καταναλώνεται από τα ‘ελεύθερα’ πνεύματα μας.


Γι’ αυτό σε πρόσφατη συζήτηση με τον Πρέσβη της Κούβας στην Ελλάδα συμφώνησα απόλυτα όταν ανέφερε πως οι Κουβανοί δεν αρκούσε να είναι μαχητικοί αλλά έπρεπε και πρέπει να είναι έξυπνοι. Για να μετράς νίκες απέναντι σε κράτη που καθορίζουν τις ζωές μας σαν να τις γράφουν σε αλγόριθμο δεν αρκεί ο ρομαντισμός των Όχι και η μηχανιστική αιτιοκρατία θέλει διαύγεια, αποδόμηση προτύπων και διαρκή εξέλιξη και προσαρμοστικότητα.